|
|
ข่า
| |
2013-08-03
 |
 |
รหัสพรรณไม้ |
7-57290-001-083 |
| ชื่อพื้นเมือง |
ข่า |
| ชื่อเรียกทั่วไป |
ข่า (ทั่วไป) |
| ชื่อของแต่ละภาค |
กฏุกกโรหินี (ภาคกลาง); ข่า (ทั่วไป); ข่าหยวก, ข่าหลวง (ภาคเหนือ); เสะเออเคย, สะเอเชย (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Alpinia galanga (L.) Willd. |
| ชื่อวงศ์1 |
ZINGIBERACEAE |
| ชื่อวงศ์2 |
ZINGIBERACEAE |
| ชื่อสามัญ1 |
|
| ชื่อสามัญ2 |
Galanga |
|
| |
| ลักษณะวิสัย |
ไม้พุ่ม
ลำต้นมีเนื้อไม้แข็งแต่ขนาดเล็กกว่าไม้ยืนต้น และมีลำต้นหลักหลายต้น มีกิ่งก้านสาขาแยกไปมากบริเวณใกล้โคนต้น ลักษณะเป็นพุ่มสูงไม่เกิน 5 เมตร มีอายุหลายปี |
| ลักษณะเด่น |
ลำต้นก้านกลมแข็ง ใบสีเขียวแข็งหนา ดอกจากกอขึ้นไปเป็นช่อใหญ่สี ขาวปนสีม่วงแดง กลมขนาดลูกหว้า |
| บริเวณที่พบ |
|
| ประโยชน์ |
ข่ายังประกอบด้วยไวตามินหลากหลายทั้งไวตามิน B1,B2 และไวตามิน C มีแคลเซี่ยมและฟอสฟอรัส เหล็ก และเบตาแคโรทีนซึ่งเป็นตัวสำคัญในการป้องกันโรคมะเร็ง
นอกจากนี้ข่ายังช่วยขับลมแก้อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ แน่น จุกเสียด ขับเสมหะหลอดลมอักเสบ ลดอาการเกร็งของกล้ามเนื้อเรียบ ต้านวัณโร |
|
| |
ภาพส่วนต่าง ๆ ของ ข่า
ลักษณะทั่วไป
|
ลักษณะวิสัย
ลักษณะวิสัย
|
ลักษณะลำต้น
ลักษณะลำต้น
|
ลักษณะผล
ลักษณะผล
|
ลักษณะใบ
ลักษณะใบ
|
ลักษณะก้านใบ
ลักษณะก้านใบ
|
แบบดองและแห้ง
ดอง (1)
ดอง (1)
|
ดอง (2)
ดอง (2)
|
ดอง (3)
ดอง (3)
|
ดอง (4)
ดอง (4)
|
ดอง (5)
ดอง (5)
|
ภาพวาด |
|
