|
|
ห้า, มะห้า, หว้า, ห้าขี้แพะ
| |
2011-05-09
 |
 |
รหัสพรรณไม้ |
7-57290-001-074 |
| ชื่อพื้นเมือง |
ห้า, มะห้า, หว้า, ห้าขี้แพะ |
| ชื่อเรียกทั่วไป |
มะห้า (เชียงใหม่) |
| ชื่อของแต่ละภาค |
มะห้า (เชียงใหม่); หว้าขาว (ตรัง) |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Syzygium albiflorum (Duthie & Kurz) Bahadur & R.C.Guar |
| ชื่อวงศ์1 |
MYRTACEAE |
| ชื่อวงศ์2 |
MYRTACEAE |
| ชื่อสามัญ1 |
- |
| ชื่อสามัญ2 |
|
|
| |
| ลักษณะวิสัย |
ไม้ต้น
|
| ลักษณะเด่น |
ใบเรียบ เปลือกบางเป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 15 - 25 เมตร ไม่ผลัดใบ ใบ เป็นใบเดี่ยว ดอก สีขาว ขนาดเล็ก ออกเป็นช่อตามซอกใบ ผลอ่อนสีเขียวผิวเรียบเป็นมัน ผลแก่สีแดงและเปลี่ยน เป็นสีม่วงเกือบดำเมื่อสุก
|
| บริเวณที่พบ |
|
| ประโยชน์ |
ผลรับประทานวัตถุดิบผลิตเครื่องใช้ เปลือกต้น ต้มน้ำดื่มแก้บิดอมแก้ปากเปื่อย เนื้อไม้ ใช้ทำสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ในร่ม ผลดิบ แก้ท้องเสียผลสุก รับประทานได้ ใช้ทำเครื่องดื่ม มีรสเปรี้ยวอมฝาด สามารถนำไปทำน้ำผลไม้ ไวน์เป็นเครื่องดื่มที่ให้สีม่วงกินแก้ท้องร่วงและบิด
เมล็ด มีสารช่วยลดน้ำตาลในเลือด แก้ท้องเสีย
|
|
| |
ภาพส่วนต่าง ๆ ของ ห้า, มะห้า, หว้า, ห้าขี้แพะ
ลักษณะทั่วไป
|
ลักษณะวิสัย
ลักษณะวิสัย
|
ลักษณะลำต้น
ลักษณะลำต้น
|
ลักษณะใบ
ลักษณะใบ
|
ลักษณะหูใบ
ลักษณะหูใบ
|
แบบดองและแห้ง
ภาพวาด |
|
