|
|
ยาง , เหียง, ยางเหียง
| |
2011-05-09
 |
 |
รหัสพรรณไม้ |
7-57290-001-058 |
| ชื่อพื้นเมือง |
ยาง , เหียง, ยางเหียง |
| ชื่อเรียกทั่วไป |
เหียง (ทั่วไป) |
| ชื่อของแต่ละภาค |
กุง (มลายู-ภาคใต้); เกาะสะเตียง (ละว้า-เชียงใหม่); คร้าด (โซ่-นครพนม); ตะแบง (ภาคตะวันออก); ตะลาอ่ออาหมื่อ, ล่าทะย่อง (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่); ตาด (พิษณุโลก, จันทบุรี); ยางเหียง (ราชบุรี, จันทบุรี); สะแบง (อุตรดิตถ์, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ); สาละอองโว (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี); เห่ง (ลัวะ-น่าน); เหียง (ทั่วไป); เหียงพลวง, เหียงโยน (ประจวบคีรีขันธ์) |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Dipterocarpus obtusifolius Teijsm. ex Miq. |
| ชื่อวงศ์1 |
DIPTEROCARPACEAE |
| ชื่อวงศ์2 |
DIPTEROCARPACEAE |
| ชื่อสามัญ1 |
- |
| ชื่อสามัญ2 |
|
|
| |
| ลักษณะวิสัย |
ไม้ต้น
|
| ลักษณะเด่น |
ลำต้นมียาง,ใบใหญ่ เปลือกหนาสีน้ำตาลอมเทา แตกเป็นสะเก็ดหนา ๆ ใบเดี่ยว เรียงเขียนสลับ ใบรูปไข่ ดอก ออกเป็นช่อ ตามตุ่ม สีชมพู
|
| บริเวณที่พบ |
|
| ประโยชน์ |
ใบต้มดื่มแก้ปวดฟัน ยาง สมานแผล ขับเสมหะ ขับปัสสาวะ เปลือก ต้มน้ำดื่มแก้ท้องเสีย ใบใช้ห่ออาหารหรือห่อข้าวเหนียว |
|
| |
ภาพส่วนต่าง ๆ ของ ยาง , เหียง, ยางเหียง
ลักษณะทั่วไป
|
ลักษณะวิสัย
ลักษณะวิสัย
|
ลักษณะลำต้น
ลักษณะลำต้น
|
ลักษณะดอก
ลักษณะดอก
|
ลักษณะใบ
ลักษณะใบ
|
ลักษณะผล
ลักษณะผล
|
แบบดองและแห้ง
ภาพวาด |
|
