|
|
มะค่าโมง,มะค่าใหญ่ มะค่าหลวง
| |
2011-05-09
 |
 |
รหัสพรรณไม้ |
7-57290-001-045 |
| ชื่อพื้นเมือง |
มะค่าโมง,มะค่าใหญ่ มะค่าหลวง |
| ชื่อเรียกทั่วไป |
มะค่าโมง (ภาคกลาง) |
| ชื่อของแต่ละภาค |
เขง, เบง (เขมร-สุรินทร์); บิง (ชอง-จันทบุรี); ปิ้น (ชาวบน-นครราชสีมา); มะค่าโมง, มะค่าใหญ่ (ภาคกลาง); มะค่าหลวง, มะค่าหัวคำ (ภาคเหนือ) |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Afzelia xylocarpa (Kurz) Craib |
| ชื่อวงศ์1 |
LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE |
| ชื่อวงศ์2 |
LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE |
| ชื่อสามัญ1 |
- |
| ชื่อสามัญ2 |
|
|
| |
| ลักษณะวิสัย |
ไม้ต้น
|
| ลักษณะเด่น |
ผลสีน้ำตาล เมล็ดแบ่ง 2 ท่อน สีดำ และ สีขาวปนเหลือง ใบ ประกอบเรียงสลับ เปลือก สีน้ำตาลอ่อนหรือชมพูอมน้ำตาล แตกสะเก็ดเป็นหลุมตื้น ๆ
|
| บริเวณที่พบ |
|
| ประโยชน์ |
ทำเครื่องเรือน เปลือก ทำน้ำฝาดสำหรับฟอกหนัง เมล็ดอ่อน เนื้อใน รับประทานได้ ตำรายาไทย ใช้ ลำต้นบริเวณที่เป็นปุ่ม ซึ่งรสเบื่อเมา ถ่ายพยาธิและรักษาโรคผิวหนัง หรือต้มเอาไอรมหัวริดสีดวงทวาร ทำให้แห้ง ยาพื้นบ้านใช้ เปลือกต้น ผสมกับเปลือกต้นมะค่าแต้อย่างละครึ่งกำมือ ทำเป็นยาประคบแก้ฟกช้ำ ปวดบวม หรือเป็นยาสมานแผล |
|
| |
ภาพส่วนต่าง ๆ ของ มะค่าโมง,มะค่าใหญ่ มะค่าหลวง
ลักษณะทั่วไป
|
ลักษณะวิสัย
ลักษณะวิสัย
|
ลักษณะลำต้น
ลักษณะลำต้น
|
ลักษณะผล
ลักษณะผล
|
ลักษณะใบ
ลักษณะใบ
|
ลักษณะหูใบ
ลักษณะหูใบ
|
แบบดองและแห้ง
ภาพวาด |
|
