หน้ากลัก
 พรรณไม้ในโรงเรียน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไทรย้อย

 
2011-05-09
รหัสพรรณไม้ 7-57290-001-016
ชื่อพื้นเมือง ไทรย้อย
ชื่อเรียกทั่วไป ไทรย้อย (กรุงเทพมหานคร, ตราด)  
ชื่อของแต่ละภาค จาเรย (เขมร); ไทร (นครศรีธรรมราช); ไทรกระเบื้อง (ประจวบคีรีขันธ์); ไทรย้อย, ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร, ตราด)  
ชื่อวิทยาศาสตร์ Ficus benjamina L.   
ชื่อวงศ์1 MORACEAE  
ชื่อวงศ์2 MORACEAE  
ชื่อสามัญ1 Benjamin Tree, Weeping of Java Fig, Golden Fig, Weeping Chinese Banyan  
ชื่อสามัญ2 Golden Fig  
 
ลักษณะวิสัย ไม้ต้น  
ลักษณะเด่น ไทรย้อยเป็นไม้ต้น สูง 12 ม. เรือนยอดทรงกลมแผ่กว้าง โดยทั่วไปใบของไทรย้อยจะยาวประมาณ 1 - 2 นิ้ว เปลือกสีน้ำตาล กิ่งก้านห้อยย้อยลง มีรากอากาศห้อยย้อย ใบเรียงสลับ ใบเดี่ยว รูปรีแกมรูปไข่ กว้าง 2.5 – 5 ซม. ยาว 5 – 11 ซม.ปลายใบเรียวแหลม โคนใบสอบ ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบค่อนข้างหนาเป็นมัน เส้นแขนงใบขนานกัน ก้านใบอ่อน ใบมีสีเขียวเป็นมัน มีน้ำยางสีขาว ดอกออกเป็นช่อแยกเพศคนละดอกแต่อยู่ในช่อเดียวกัน ดอกช่อออกตามซอกใบ ขนาดเล็ก เกิดภายในฐานรองดอกที่มีรูปทรงกลมคล้ายผล ออกเป็นคู่จากข้างกิ่ง ไม่มีกลีบดอก ผลเป็นรูปกระสวย หรือรูปไข่ ออกเป็นคู่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.8 ซม. เมื่อสุกจะค่อยๆ เปลี่ยนสีจากสีเหลืองส้มเป็นสีแดงเข้ม  
บริเวณที่พบ
ประโยชน์ รากแก้ตกโลหิต แก้นิ่ว บำรุงโลหิตและแก้ท้องเสีย รากอากาศ ขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ แก้กษัย ปัสสาวะพิการ ขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ (โรคเกี่ยวกับทางเดินปัสสาวะ มีปัสสาวะขุ่นข้น เหลืองหรือแดง มักมีอาการแน่นท้อง กินอาหารไม่ได้) ปัสสาวะพิการ (อาการปัสสาวะปวด หรือกะปริบกะปรอย หรือขุ่นข้น สีเหลืองเข้ม หรือมีเลือด) แก้กษัย (อาการป่วยที่เกิดจากหลายสาเหตุ ทำให้ร่างกายเสื่อมโทรม ซูบผอม โลหิตจาง ปวดเมื่อย)  
 

ภาพส่วนต่าง ๆ ของ ไทรย้อย

ลักษณะทั่วไป

 
$bota_pic_name1
ลักษณะวิสัย


ลักษณะวิสัย
 
$bota_pic_name1
ลักษณะลำต้น


ลักษณะลำต้น
 
$bota_pic_name1
ลักษณะผล


ลักษณะผล
 
$bota_pic_name1
ลักษณะใบ


ลักษณะใบ


แบบดองและแห้ง

 
$bota_pic_name1
ดอง1


ดอง1
 
$bota_pic_name1
ดอง2


ดอง2
 
$bota_pic_name1
ดอง3


ดอง3
 
$bota_pic_name1
ดอง4


ดอง4
 
$bota_pic_name1
ดอง5


ดอง5

ภาพวาด