ตึง , พลวง , ยางพลวง

หน้ากลัก

พรรณไม้ในโรงเรียน

ตึง , พลวง , ยางพลวง

2011-05-09

	รหัสพรรณไม้	7-57290-001-015
	ชื่อพื้นเมือง	ตึง , พลวง , ยางพลวง
	ชื่อเรียกทั่วไป	พลวง (ภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
	ชื่อของแต่ละภาค	กุง (อุบลราชธานี, อุดรธานี, ปราจีนบุรี); เกาะสะแต้ว, สะเติ่ง (ละว้า-เชียงใหม่); คลง (เขมร-บุรีรัมย์); คลอง (เขมร); คลุ้ง (ชาวบน-นครราชสีมา); ควง (พิษณุโลก, สุโขทัย); โคล้ง (เขมร-สุรินทร์); ตะล่าอ่ออาขว่า, ล่าเทอะ (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่); ตึง, ตึงขาว (ภาคเหนือ); พลวง, ยาง (ภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ); ยางพลวง (ภาคกลาง); พลอง (ส่วย-สุรินทร์); แลเท้า (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน); สาละออง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี)
	ชื่อวิทยาศาสตร์	Dipterocarpus tuberculatus Roxb.
	ชื่อวงศ์1	DIPTEROCARPACEAE
	ชื่อวงศ์2	DIPTEROCARPACEAE
	ชื่อสามัญ1	-
	ชื่อสามัญ2

ลักษณะวิสัย	ไม้ต้น
ลักษณะเด่น	เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง มีความสูงตั้งแต่ 20 เมตร ทิ้งใบในช่วงสั้นๆ ฤดูร้อน ลำต้นตรง กิ่งอ่อนมีรอยแผลใบเห็นชัด กิ่งที่แตกแขนง มักคดงอ ใบเดี่ยว รูปไข่ มีขนาดใหญ่ กว้าง 24 ซม. ยาว 27 ซม. เนื้อหนา เกลี้ยงหรือมีขนกระจายประปราย โคนหยักเว้าตรงกลาง ปลายสอบ ใบอ่อน สีน้ำตาลแดง กาบหุ้มยอดอ่อนมีสีเทามีขนอ่อนสั้นๆ ดอก มีสีม่วงแดงถึงชมพู ออกเป็นช่อเดี่ยว ตามซอกใบ และปลายยอด ดอกย่อยมีขนาด 3 - 4 ซม. กลีบรองโคนเชื่อมติดกัน เป็นรูปถ้วย มีสันตามยาวตื้นๆ กลีบดอกมี 5 กลีบ เรียงเวียนคล้ายกังหัน ผล รูปกรวย ส่วนโคน รูปกระสวยมี 5 สัน มีปีก 2 ปีก ขนาดความกว้าง 2.5-3.5 ซม. ยาว 10-15 ซม. มีเส้นปีกตามยาว 3 เส้น
บริเวณที่พบ
ประโยชน์	ใบใช้ห่อของแทนพลาสติก ห่อยาสูบ มุงหลังคา ฝากั้นห้อง น้ำมันและชันใช้ทาไม้ ยาเรือ เครื่องจักสาน ใช้ปรุงเป็นยาแก้บิดได้น้ำมันใช้ทาแผลภายนอก โดยผสมกับมหาหิงคุ์ และน้ำมันมะพร้าวก็ได้ ใบ เผาให้เป็นเถ้าผสมกับน้ำปูนใส แก้บิดและถ่ายเป็นมูกเลือก ราก นำมาต้มแล้วดื่มแก้ตับอักเสบ

ภาพส่วนต่าง ๆ ของ ตึง , พลวง , ยางพลวง

ลักษณะทั่วไป

ลักษณะวิสัย

ลักษณะวิสัย
ลักษณะลำต้น

ลักษณะลำต้น
ลักษณะใบ

ลักษณะใบ

ลักษณะหูใบ

ลักษณะหูใบ

แบบดองและแห้ง

แห้ง1

แห้ง1
แห้ง2

แห้ง2
แห้ง3

แห้ง3

แห้ง4

แห้ง4

ภาพวาด