|
|
แงะ , เต็ง
| |
2011-05-09
 |
 |
รหัสพรรณไม้ |
7-57290-001-009 |
| ชื่อพื้นเมือง |
แงะ , เต็ง |
| ชื่อเรียกทั่วไป |
เต็ง (ภาคกลาง) |
| ชื่อของแต่ละภาค |
เคาะเจื้อ, เจื้อ (ละว้า-เชียงใหม่); แงะ (ภาคเหนือ); จิก (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ); ชันตก (ตราด); เต็ง (ภาคกลาง); เต็งขาว (ขอนแก่น); เน่าใน (แม่ฮ่องสอน); ประจั๊ต (เขมร-บุรีรัมย์); ประเจิ๊ก (เขมร-สุรินทร์); พะเจ๊ก (เขมร-พระตะบอง); ล่าไน้ (กะเหรี่ยง); แลเน่ย (กะเหรี่ยง-ภาคเหนือ); อองเลียงยง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Shorea obtusa Wall. ex Blume |
| ชื่อวงศ์1 |
DIPTEROCARPACEAE |
| ชื่อวงศ์2 |
DIPTEROCARPACEAE |
| ชื่อสามัญ1 |
Burmese Sal, Siamese Sal, Thitya |
| ชื่อสามัญ2 |
Burmese Sal, Siamese Sal, Thitya |
|
| |
| ลักษณะวิสัย |
ไม้ต้น
|
| ลักษณะเด่น |
ลำต้นมียาง ลายเส้นใบชัด |
| บริเวณที่พบ |
|
| ประโยชน์ |
ทำอุปกรณ์ ตกแต่งบ้าน ให้ร่มเงา เนื้อไม้เป็นสีน้ำตาลแก่ แข็งแรงและทนทานใช้ทำหมอนรองรางรถไฟ เสาคาน หมอรองรางรถไฟ เสาขื่อ แวง กระดานพื้น ตลอดจนการก่อสร้างต่าง ๆ ที่ต้องการความแข็งแรงและทนทาน ชัน ใช้ผสมน้ำมันทาไม้ และยาแนวเรือไม้และเปลือก ให้น้ำฝาดชนิด Pyrogallol ใช้เป็นยาสมานแผล ห้ามโลหิต เปลือก ใช้ฝนกับน้ำปูนใส เป็นยาสมานแผลเรื้อรังและแผลพุพอง ราก แก้ท้องร่วง แก้บิด เป็นยาห้ามโลหิต ยาสมานท้อง เปลือกต้น ยาสมานท้อง สมานแผลเรื้อรัง สามนแผลพุพองแก่น แก้กระษัย แก้เลือดลม ยาง แก้บิด ปิดธาตุ แก้ฝีในท้อง สมานบาดแผล แก้เหลืองเสีย ใบ รักษาบางแผลแผลพุพองของเด็ก |
|
| |
ภาพส่วนต่าง ๆ ของ แงะ , เต็ง
ลักษณะทั่วไป
|
ลักษณะวิสัย
ลักษณะวิสัย
|
ลักษณะลำต้น
ลักษณะลำต้น
|
ลักษณะใบ
ลักษณะใบ
|
ลักษณะหูใบ
ลักษณะหูใบ
|
แบบดองและแห้ง
ภาพวาด |
|
