|
|
ขี้เหล็ก
| |
2011-05-09
 |
 |
รหัสพรรณไม้ |
7-57290-001-006 |
| ชื่อพื้นเมือง |
ขี้เหล็ก |
| ชื่อเรียกทั่วไป |
ขี้เหล็ก (ทั่วไป) |
| ชื่อของแต่ละภาค |
ขี้เหล็กแก่น (ราชบุรี); ขี้เหล็กบ้าน (ลำปาง, สุราษฎร์ธานี); ขี้เหล็กหลวง (ภาคเหนือ); ขี้เหล็กใหญ่ (ภาคกลาง); ผักจี้ลี้ (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน); แมะขี้เหละพะโดะ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน); ยะหา (มลายู-ปัตตานี) |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Senna siamea (Lam.) Irwin & Barneby |
| ชื่อวงศ์1 |
LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE |
| ชื่อวงศ์2 |
LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE |
| ชื่อสามัญ1 |
Cassod Tree, Thai Copper Pod |
| ชื่อสามัญ2 |
Cassod Tree, Thai Copper Pod |
|
| |
| ลักษณะวิสัย |
ไม้ต้น
|
| ลักษณะเด่น |
เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงปานกลาง ผลัดใบ สูงประมาณ 9 เมตร ลำต้นมักคดงอเป็นปุ่มเปลือกสีเทาถึงสีน้ำตาลดำ ยอดอ่อนสีแดงเรื่อๆ ใบประกอบเป็นแบบขนนก เรียงสลับกัน มีใบย่อย 5-12 คู่ ปลายสุดมีใบเดียว ใบย่อยรูปขอบขนานด้านบนเกลี้ยงใบเลี้ยงปลายใบมนหยักเว้าหาเส้นกลางใบเล็กน้อย โคนใบกลมสีเขียว ใต้ใบซีดกว่าด้านบน ใบมีขนเล็กน้อย ดอกช่อสีเหลืองอยู่ตามปลายกิ่ง ดอกจะบานจากโคนช่อไปยังปลายช่อ กลีบเลี้ยงมี 3-4 กลีบ กลีบดอกมี 5 กลีบ เกสรตัวผู้ 10 อัน ผลเป็นฝักแบนยาวมีสีคล้ำ เมล็ดรูปไข่ยาวแบนสีน้ำตาลอ่อนเรียงตามขวางมี 20-30 เมล็ด เนื้อไม้ สีน้ำตาลแก่เกือบดำ |
| บริเวณที่พบ |
|
| ประโยชน์ |
ใช้เป็นยาขับปัสสาวะ และบำรุงหัวใจ รักษาโรคบิด ท้องร่วง อาการท้องผูกใช้ใบอ่อนและใบแก่ 4 5 กำมือ ต้มเอาน้ำดื่มก่อนอาหารหรือเวลามีอาการนอนไม่หลับ กังวลเบื่ออาหาร ใช้ใบแห้งหนัก 30 กรัม หรือใช้ใบสด หนัก 50 กรัม ต้มเอาน้ำรับประทานก่อน หรือใช้ใบอ่อนทำเป็นยาดอกเหล้า โดยใส่เหล้าขาวพอท่วมยา แช่ไว้ 7 วันเปิดคนทุกวัน แล้วกรองกากยาออกจะได้น้ำยาดองเหล้าขี้เหล็ก ดื่มครั้งละ 1-2 ช้อนชาก่อนนอน |
|
| |
ภาพส่วนต่าง ๆ ของ ขี้เหล็ก
ลักษณะทั่วไป
|
ลักษณะวิสัย
ลักษณะวิสัย
|
ลักษณะลำต้น
ลักษณะลำต้น
|
ลักษณะดอก
ลักษณะดอก
|
ลักษณะใบ
ลักษณะใบ
|
ลักษณะหูใบ
ลักษณะหูใบ
|
แบบดองและแห้ง
แห้ง1
แห้ง1
|
แห้ง2
แห้ง2
|
ภาพวาด |
|
